Klaudia Prabucka, Natalia Sara Skorupa | Psia kość

Za pomocą filmu animowanego artystki opowiadają bajkę hiperbolizującą aktualne prawo, według której Państwowa Inspekcja Mieszkalno Prawna Eliminująca Konkubinat, w skrócie PIMPEK, ogłasza zatwierdzenie nowej ustawy. Nielegalnym staje się wynajem mieszkania bez istoty partnerskiej. Każda istota po połączeniu się w parę ma obowiązek urzędowo zatwierdzić swoją relację poprzez związek małżeński, tym samym stać się mężem i żoną.

Wystawa jest komentarzem emocjonalnym dotyczącym aktualnych napięć społeczno-politycznych. Poprzez sublimację otaczającego świata artystki odsłaniają źródło swoich odczuć, szczerze zwierzając się publiczności z tego, co je boli, martwi, przeraża i bawi.

To całościowa podróż po wewnętrznych rozterkach artystek.
To także delegacja emocji, których wyzwolenie jest ugrzecznionym szeptem, bo krzyk został uciszony.

O atrystkach

Klaudia Prabucka (ur. 1997) artystka wizualna, zajmuje się animacją, wideo, malarstwem, rzeźbą i tworzeniem projektów interdyscyplinarnych. W 2022 roku ukończyła Akademię Sztuki w Szczecinie (kierunek Sztuka Mediów i Animacja). Pracuje jako asystentka na macierzystej uczelni. Laureatka (ex aequo) 14. Konkursu Gepperta (2023), finalistka Biennale Sztuki Młodych „Rybie Oko” 11 (2024). Jej filmy były pokazywane na wielu festiwalach, m.in. „Film Polska” w Berlinie, „Nowe Horyzonty” we Wrocławiu, „Short Waves” w Poznaniu. W 2022 roku miała indywidualną wystawę w Trafo w Szczecinie, a w 2024 w CSW Łaźnia w Gdańsku. W swoich pracach analizuje i reinterpretuje konflikty społeczne. Uwielbia bawić się językiem i jego elastycznością. Lubi sztukę, od której dostaje się gęsiej skórki.

Natalia Sara Skorupa (ur. 1999) socjolożka, reżyserka, malarka i performerka – artystka transgresyjna i interdyscyplinarna. W swojej praktyce artystycznej bada relacje społeczno-polityczne w odniesieniu do kultury umysłowej Polaków oraz socjalizacji pierwotnej i wtórnej. Stosując wiwisekcję artystyczną oraz intymność, poszukuje form reprezentatywnych dla przedstawień przekrojowych tendencji zachowań ludzkich. Jej prace często zahaczają o motyw cielesności, seksualności i psychiki ludzkiej w odniesieniu do miejsc lub historii. Jej prace zostały docenione m.in. w Tajwanie, Dubaju, Singapurze, Meksyku, Niemczech, Czechach, Macedonii, Indiach, Chile, Włoszech, Austrii, Kolumbii, Belgii, Finlandii oraz w wielu miastach w Polsce. Otrzymała wyróżnienie regulaminowe na Biennale Malarstwa Bielska Jesień (2025), nagrodę Marszałka Województwa za wybitny wkład w kulturę (2025), stypendium Prezydenta Miasta Szczecin (2025) oraz stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2022).