International Lutosławski Youth Orchestra (ILYO) to międzynarodowa orkiestra, którą tworzą studenci i młodzi absolwenci uczelni muzycznych z całego świata. Skład zespołu jest wybierany co roku spośród setek zgłoszeń. To jeden z nielicznych takich projektów w Europie. Orkiestra ILYO występowała m.in. w Gewandhausie w Lipsku, w berlińskim Konzerthausie czy Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu. Co roku koncertuje w Filharmonii w Szczecinie, która jest organizatorką projektu od początku jego istnienia (2013 rok).
„Grażyna Bacewicz to niewątpliwie fenomen twórczy, fenomen wręcz w skali światowej” – pisał w 1964 roku Stefan Kisielewski. Kompozytorka była istotnie wulkanem energii. Tworzenie muzyki łączyła z powodzeniem z karierą światowej klasy skrzypaczki-wirtuozki. Pierwsza wojna światowa była scenerią jej dzieciństwa, druga kontekstem, w którym narodził jej pierwszy utwór orkiestrowy – Uwertura na orkiestrę. Napisana w 1943 roku w okupowanej przez Niemców Warszawie, jest krótką, lecz niezwykle wyrazistą kompozycją, łączącą rytmiczny impet z pełnymi ekspresji kontrastami.
W przeciwieństwie do Bacewicz, Jean Sibelius, choć marzył o karierze wirtuoza skrzypiec, nigdy nim nie został. Jego ambicje instrumentalisty zostały skutecznie poskromione podczas przesłuchań do Orkiestry Filharmonii Wiedeńskiej. Werdykt jury – „nieźle” – opatrzony był jednak także dyskretną sugestią, by artysta rozważył inną drogę zawodową. Tak też uczynił, stając się jednym z najwybitniejszych skandynawskich kompozytorów w historii. Jego Koncert skrzypcowy należy dziś do najchętniej słuchanych dzieł tego rodzaju. To arcydzieło, którego sam Sibelius nigdy nie byłby w stanie zadowalająco wykonać jako solista. Być może właśnie jego niespełnione marzenie o karierze skrzypka – wirtuoza, było zarówno przyczyną powstania tego znakomitego utworu jak i tego, że kolejnego koncertu skrzypcowego już nigdy nie napisał.
Koncert skrzypcowy Sibeliusa w wykonaniu Hilary Hahn – skrzypce oraz Orchestre philharmonique de Radio France pod batutą Mikko Francka:
„Obrazki z wystawy”, pierwotnie skomponowane przez Modesta Musorgskiego jako rozbudowany, dziesięcioczęściowy cykl miniatur fortepianowych, pozostają do dziś jego najsłynniejszym dziełem – choć ogromną część swojej popularności zawdzięczają Maurice’owi Ravelowi. Pół wieku po powstaniu oryginalnego utworu, francuski kompozytor opracował go na wielką orkiestrę symfoniczną, przekształcając utwór w olśniewający popis barw i katapultując dzieło do kanonu repertuaru koncertowego. „Obrazki” to muzyczna odpowiedź Musorgskiego na pośmiertną wystawę prac jego przyjaciela – malarza, architekta i scenografa Wiktora Hartmanna. Kompozytor przełożył na język dźwięków dziesięć najbardziej sugestywnych dzieł artysty, tworząc cykl o niezwykłej sile obrazowania. Jednocześnie wprowadził do narracji własną obecność w postaci powracającej „Promenady” – muzycznego motywu-przewodnika, który prowadzi słuchacza od obrazu do obrazu. Geniusz Musorgskiego i jego niezwykła zdolność malowania świata dźwiękiem inspirowały kolejne pokolenia twórców. Powstało kilkadziesiąt różnych opracowań orkiestrowych fortepianowego arcydzieła. Żadne jednak nie dorównuje kunsztem, kolorytem i precyzją wersji Ravela. To najbardziej znana symfoniczna osłona kompozycji, która od ponad stulecia niezmiennie fascynuje i porusza słuchaczy.
Obrazki z wystawy Mussorgskiego w wykonaniu hr-Sinfonieorchester Frankfurt pod batutą Alaina Altinoglu:
